Sans Papiers

sans papiers image 1
sans papiers image 2
sans papiers image 3
sans papiers image 4
sans papiers image 5
sans papiers image 6
sans papiers image 7
sans papiers image 8
sans papiers image 9
sans papiers image 10
sans papiers image 11
sans papiers image 12
sans papiers image 13
sans papiers image 14
sans papiers image 15
sans papiers image 16
sans papiers image 17
sans papiers image 18
  • sans papiers image 1 thumbnail

  • sans papiers image 2 thumbnail

  • sans papiers image 3 thumbnail

  • sans papiers image 4 thumbnail

  • sans papiers image 5 thumbnail

  • sans papiers image 6 thumbnail

  • sans papiers image 7 thumbnail

  • sans papiers image 8 thumbnail

  • sans papiers image 9 thumbnail

  • sans papiers image 10 thumbnail

  • sans papiers image 11 thumbnail

  • sans papiers image 12 thumbnail

  • sans papiers image 13 thumbnail

  • sans papiers image 14 thumbnail

  • sans papiers image 15 thumbnail

  • sans papiers image 16 thumbnail

  • sans papiers image 17 thumbnail

  • sans papiers image 18 thumbnail

[ Sans-Papiers ]
Διαδραστικό δρώμενο σε παλιό βαγόνι τραίνου
Φεστιβάλ “12 wagon”, θέατρο “Το τρένο στο Ρουφ”, 5-15 Μαΐου 2010, Αθήνα, Ελλάδα.
Σχεδιασμός – Υλοποίηση: Οδυσσέας Ι. Κωνσταντίνου, Ιωάννα Νεοφύτου, Σπύρος Κλείτορας Χαραλαμπόπουλος.
Φωτογράφιση: Κουράκου Αντιγόνη


Η συγκεκριμένη performance προέκυψε, με αφορμή την απεργία πείνας 44 ημερών, 300 μεταναστών, χωρίς χαρτιά, που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο – Μάρτιο του 2011 στην Αθήνα, με την ταυτόχρονη κατάληψη της Νομικής Σχολής Αθηνών. Η δράση αυτή ήταν η πιο έντονη και δυναμική δημόσια έκφραση του αιτήματος τους για αναγνώριση του δικαιώματος ίσης μεταχείρισης και παραχώρησης άδειας παραμονής στη χώρα. Δεκάδες άνθρωποι κάθε χρόνο χρησιμοποιούν κάθε νόμιμη ή παράνομη οδό έλευσης προς τις χώρες της Δύσης, επιχειρώντας να ξεφύγουν από την οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, τη βία και τον πόλεμο. Η Ελλάδα ως μια από τις βασικές χώρες εισόδου προς την Δύση, δέχεται καθημερινά ανθρώπους που διασχίζουν τα σύνορά της για να μεταβούν στην Ευρώπη, την υποτιθέμενη “γη της επαγγελίας”. Αναγνωρίζοντας τις ποικίλες αντιδράσεις που το συγκεκριμένο θέμα επιφέρει, επιχειρήσαμε να δημιουργήσουμε μια δράση με βασικό σκοπό την αντιστροφή των ρόλων, δηλαδή τη μεταφορά της αίσθησης του ξένου στους οικείους. Σ’ ένα μικρό βαγόνι, χωρητικότητας 6 ατόμων στοιβάξαμε μαζί με μας, όσο το δυνατό περισσότερους θεατές-επιβάτες, θέτοντας τους συνοδοιπόρους σ’ ένα ταξίδι παράνομων μεταναστών προς τη γη της επαγγελίας. Οι performers κινούνται μέσα, έξω και πάνω από το βαγόνι καταλαμβάνοντας κάθε πιθανό χώρο και δημιουργώντας το αίσθημα απώλειας της ασφάλειας. Οι θεατές ταυτίζονται με τους μετανάστες κατά τη διάρκεια της δράσης: είναι αναγκασμένοι να υποστούν κάθε εξευτελισμό που υπάρχει σ' αυτή τη διαδικασία, σε ένα περιβάλλον που η γλώσσα συνεννόησης είναι άλλη, οι εξωτερικές επιθέσεις είναι πολλές, χάνοντας επί της ουσίας το δικαίωμα της επιλογής. Με βάση τα κείμενα του Matei Vișniec προσπαθήσαμε να σατιρίσουμε τον τρόπο, με τον οποίο επιλέγουμε να ορίζουμε τον εαυτό μας και κατ’ επέκταση τους άλλους στα όρια ενός έθνους. Οι δράσεις κατά τη διάρκεια του δρώμενου ήταν αυτόνομες και περιέγραφαν στιγμιότυπα απ’ τις εμπειρίες διαφόρων ανθρώπων, στα σύνορα των εθνών και των σκέψεων.